โมโน: โรงงาน

คุณมีจากการประกาศครั้งแรก

ระยะเวลา (วัน) 11/6, ใน Nishi Azabu จาก (เสาร์) 10 / ยี่สิบเก้า KREI แหล่งสตูดิโอเปิด จะจัดแสดงในสถานที่ที่เรียกว่า

[โรงงาน: โรงงานเหตุการณ์ Nakadai ขาวดำ] Nishi-Azabu
วันที่: (อาทิตย์) ถึง 11/6 (เสาร์) 10/29 12:00-21:00
สถานที่: โอเพนซอร์ส KREI สตูดิโอ 2-24-2 Nishi-Azabu, Minato-ku, โตเกียว
ค่าเข้าชม: ฟรี
URL: Http :/ Monofactory.Nakadai.Co.Jp / /

เนื่องจากการประชุมเชิงปฏิบัติการจะจัดขึ้นในระหว่างกิจกรรมต่างๆนิทรรศการและยังด้านบนของทีเซอร์ชุดโปรดร่วมกับเรา

ฉันคิดว่าฉันจะเขียนสักวันหนึ่งจะเขียนและช่วยให้เราเข้าด้วยกันหรือเลอะเทอะ

เหตุการณ์ที่เรียกว่า "การประชุมสุดยอดของเสียอุตสาหกรรม" ในโรงเรียน Kaminoge Tama Art University เกี่ยวกับ 9/23 ได้จัดขึ้นเมื่อเดือน ของการรีไซเคิลการกำจัดผู้รับเหมา Nakadai ในกรณีที่ได้รับการสนับสนุนโดยสามเนื่องจากการเคลื่อนไหวได้กลายเป็นที่น่าสนใจมาก แต่ฉันไม่ได้จัดแสดงผลงานจากภาพรวมก่อน

และเรียกว่า "อุตสาหกรรมรีไซเคิล" หรือ "ของเสียจากอุตสาหกรรม" หรือจะมีภาพใด ๆ ?

(บางทีมันก็เกินไป) ผมคิดว่าในกรณีส่วนใหญ่มีหรือ "กลิ่น" หรือ "สกปรก" ภาพลบ ดังนั้นจึงตรงข้ามแน่นอนคือ "ขยะ" เริ่มที่จะมีคนในความรู้สึกการทำสิ่งที่สำหรับคนที่เป็นสถานที่ที่ ฉันยังรู้สึกสัมผัสถึงมันไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ไม่มีตรงข้ามแน่นอนคือเป็นพืชที่คุณจะต้องรบกวนคุณเกี่ยวกับสองครั้ง Maebashi Nakadai การแสดงผลที่ฉันรู้สึกในเวลานั้น ถูกจัดอยู่ในพืชอย่างละเอียดและแยกเป็นอุปกรณ์ที่ดีสตูดิโอ Yohodo กว่าฉันหรือไม่ได้กลิ่นไม่พึงประสงค์และมีขนาดใหญ่ สอดคล้องกันในการทำความสะอาดเช่นภูเขาและคุณไม่เคยเห็นวัสดุ· ความซื่อสัตย์ถ้าคุณไม่ได้ตื่นเต้นที่เห็นและทำในสิ่งที่คนไม่ "รอบคอบ"

"มีขยะกำจัดของเสียที่ยังไม่มีการ Nakadai คือ"

สถานที่: ในเว็บไซต์ของโรงงานประโยคนี้เป็นที่น่าประทับใจ และมี "ขยะ" สำหรับคนส่วนใหญ่คือ: "ทิ้ง" ไม่ "ในการเก็บรวบรวมสิ่งที่." ถ้าคุณมองจากด้านข้างจะฟื้นตัวกลายเป็น "สินทรัพย์" มากกว่า "เสีย" แล้ว โรงงานเป็นโครงการหรือความคิดวิธีการใช้งาน "= สินทรัพย์ทางสังคมและวัสดุ" ที่เรานำเสนอ: Mono โครงการและ Nakadai ใน "การประชุมสุดยอดของเสียอุตสาหกรรม" ผลิตภัณฑ์การทำงานและได้รับการผลิตโดยใช้วัสดุจาก Nakadai ได้รับการจัดแสดง การมีส่วนร่วมจากหลากหลายของนักเรียนระดับมืออาชีพจาก FabLab จะมีขึ้นนอกจากนี้ยังอบรมมีผู้เข้าชมมากทั้งๆที่วันหนึ่งมีเพียง "สถานที่: Nishi-Azabu โรงงานเหตุการณ์โรงงาน Nakadai" เป็นนิทรรศการเลือกข้อมูลที่จะจัดขึ้นในช่วงระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์

ประสบการณ์ใกล้ตาย, กำลังค้นหาที่เกี่ยวข้องกับสังคมและวัสดุที่เป็นผู้สร้างมนุษย์

เมื่อคุณทำให้การทำงานเป็นสิ่งที่เกือบจะไม่มีข้อยกเว้นคือ "ภาพของเป้าหมายข้างหน้า." จัดวัสดุที่จำเป็นต้องวาดภาพร่างหรือภาพวาดในบางกรณีที่จะได้รับเทคโนโลยีไปพร้อม ๆ กันมันเป็นกระบวนการที่มีต่อเป้าหมายร่วมกัน ในโครงการนี​​้มี "วัสดุก่อน" คือการย้อนกลับ "ทำจากของเหลือในตู้เย็น" ถ้าคุณเปรียบเทียบในอาหาร "ตามสูตรที่จะทำให้" อดีตหลังจะรู้สึกอย่างใดอย่างหนึ่ง คุณไม่อาจชื่นชมและความรู้สึกที่เรียกว่า "เหลือ" ที่จะถูกถามทักษะการทำอาหารและความคิดและค่อนข้างหรือไม่ก็เป็นหลัง

มองย้อนกลับไปในการศึกษาขั้นพื้นฐานของศิลปะ แต่หมายถึงการชุมนุมจะมีการ จำกัด การใช้เครื่องมือและวัสดุ จะเป็นเช่นด้านหน้าค่อยๆแพร่กระจายจากที่นั่นเพื่อผลิตฟรีคิดและความหมายในที่สุด อย่างไรก็ตามเครื่องมือและวัสดุที่ใช้ในการศึกษาขั้นพื้นฐานสำหรับผู้เริ่มต้นเป็นตัวเอง "เริ่มต้นง่าย" เป็นเพียงสิ่งเดียว ที่ฉันเขียนที่จุดเริ่มต้น แต่มีเพียง "วัสดุไม่เคยเห็นมา". อาหารอันโอชะที่เต็มไปด้วยชนิดที่หายากเพื่อที่จะพูดเป็นวิธีเดียวที่จะตู้เย็นในอุตสาหกรรมขั้นสูง หากคุณสนใจในความรู้สึกอะไรและจะสุข, จำนวนหนึ่งของความรู้และเทคโนโลยี ชาเลนเจอร์เป็นความสัมพันธ์ที่เป็นธรรมของแต่ละอื่น ๆ ผมสนุกกับทั้ง "ความท้าทาย" และ "ย้อนกลับไปยังต้นกำเนิด" และว่าโครงการที่หายาก

แน่นอนโครงการนี​​้ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้าง "ชุมชนปิด" สำหรับผู้เชี่ยวชาญ หากสนใจและเล็กน้อยจากโอกาสที่ในการจัดการกับวัสดุสำหรับผู้เชี่ยวชาญควรจะสนุกสนานมากยิ่งสำหรับผู้เริ่มต้น บางคนควรจะเริ่มต้น messing รอบด้วยวัสดุและแนวคิดที่ไม่เป็นมืออาชีพ ฉันคิดว่าโครงการคือจิตวิญญาณพร้อมการทดลองดังกล่าว

นิวยอร์ก: วันที่ 3

วันที่ 6 SL บอสตัน + NY (วันสุดท้าย)

ในวันสุดท้ายของการเดินทางครั้งนี้ในสิ่งที่ต้น ขอขอบคุณที่นายทานากะที่มีการประสานงาน SFC พร้อมกับครอบครัวคูโบต้าเหนือสิ่งอื่นในครอบครัวฟุรุยะ, นายยามาโมโตะคุ Hiramoto, Iwaoka-Kun, คุง Kawana และเกาะกว้างคุง ขอบคุณทุกคนก็คือค​​วามหนาแน่นสูงมากในการเดินทาง ความรู้สึกเดียวกันของความกตัญญูไม่ได้แบกแม้คนจำนวนมากที่ฉันได้พบตลอดทาง

ดีแรกวันสุดท้ายจากพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิ of Art (MET) ผมรู้ว่ายังคงจัดแสดงผลงานจำนวนมาก ผมคิดว่าไม่เพียงพอหรือไม่ไกลจากวันที่ฉันถูกเฝ้าดูอย่างระมัดระวังหนึ่งโดยหนึ่งแม้หนึ่งเดือน ชอบพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติที่ยังแตกต่างกันไปตามการตกแต่งภายในยังจัดแสดงนิทรรศการที่นี่ ชั้นดึงกระตุก ไฮไลท์ยังคงเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือ ของวัด Dendo ~ Uru อะไร ชอบวัดจากระยะเวลาที่จักรวรรดิโรมันได้รับการจ่ายให้กับพื้นที่ขนาดใหญ่ตามที่วาดยังใช้งานขนาด, เสียงหัวเราะได้ซึมขึ้นจมมากเกินไป มีที่เรียกว่าเท่านั้น "พิพิธภัณฑ์ศิลปะ" แต่เพียงการแสดงนิทรรศการศิลปะของหลักสูตรรสชาติแตกต่างกันเล็กน้อยกับพิพิธภัณฑ์ที่เรียกว่าศิลปะ, ญี่ปุ่นในความรู้สึกใกล้เคียงกับพิพิธภัณฑ์เป็นเนื้อหาที่ค่อนข้าง

บ่ายไป Guggenheim Museum Frank Lloyd Wright นี่คือการออกแบบพิพิธภัณฑ์ที่ตัวเองเป็นไฮไลท์ไม่ว่าคุณจะมองไปที่มันยังไม่มี ภาพวาดอิมเพรสและนักเขียนภาพแบบเหลี่ยมเป็นนิทรรศการหลัก ผมเองชอบภาพวาดเป็นของ Kandinsky และ Duchamp, มากเกินไปยังคงมีอำนาจในการก่อสร้าง

ไทม์สแควเพื่อ Fifth Avenue หลังจากที่หายไปเก็บแอปเปิ้ลนิวยอร์กและจากนั้นหยุดการทำงานโดย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่

รูปถ่ายโดย: F-Boogie

(จากที่นี่ในรูปแบบของการสนทนา), คุณไดรฟ์อย่างแท้จริงที่จะถูกจับโดยคนสามคนดำในนิวยอร์ก

NA "Yoyo, CD" "Give me!" ได้มี
"ฉันทำสิ่งที่ห่อหุ้มของฉันได้อย่างไร"
"ผมมาที่นี่ฉันรู้! จากที่ไหน" na
"ผมโตเกียว" ผม
"ฉันยิ่ง Ohhh! Tokyoooo! ชื่อของคุณคืออะไร?" na
"ผม Keisuke" ผม
"โอ้?" na
"ฉันคือ Keisuke. K · S · K. "
nA "OK, พบ. คุณตั้งชื่อ K-Boogie Ya!"
"ฉัน ... "
"ฉันกำลังจะไปลงนามในแผ่นซีดี!" na
"ฉันจะสนใจที่มีชื่อเสียงพอที่จะลงนามในคุณ? (~ จะเห็นคุณที่มีชื่อเสียง)"
NA "ดีฉัน (โกหก)"
"ฉันยังทำฉัน!" NB
"อย่ากด $ 20, คูปอง CD2" na
"โอ้?" ผม
"ฉันคูปอง $ 20 CD2" na
"พูดตลกว่า" ผม
"ผมบอสของสิ่งที่ผู้ชายคนนี้และเราจะ" NB
บอส "Ai, Boss ฉัน 's"
(Boss สามารถข้ามสำหรับในตอนนี้)
私「ホントに曲入ってんだろ〜な？（CDの裏面を確認）」
n-A+B「もちろんだ！」
私「いいだろ、お前（nA）のは買ってやる。お前（nB）のはいらん。5$だ。」
nA「はぁ？安すぎだろ！10$はよこせよな！」
nB「オレのもサインしただろ？」
私「だからお前（nB）のは頼んでね〜だろ？」
nB「うん、まぁ、そうだけど・・・」
私「お前（nA）も5$、That's Itだ。」
nA「オ〜、メ〜ン・・・」

とまぁ、こんな感じで彼らとは5$とCD1枚のDealに。謎のBossは結局なにもやってこなかったですね。ひとまず聴いてみました。

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here . You also need to have JavaScript enabled in your browser.

สิ่งที่ฉันควรจะคิดว่าใช่ดีเสียงก็คือว่ามันจะเข้าสู่ประณีตและฉันซื้ออัลบั้มใต้ดิน Hiphop ไม่ได้เป็นแบบนี้น้อยกว่า¥ 4oo (22 เพลง) ขณะนี้มีการระบุไว้ว่า Meruado ยังคณะกรรมการให้เข้าใจว่าพวกเขาเป็นเจ้าของสิ่งที่กิจกรรมส่งเสริมการขาย เพราะคุณให้ฉันยังเป็นชื่อ (?) Ada Thankfully Tokayuu K-Boogie, (I ได้เริ่มเสียขวัญ) คุณต้องการให้ฉันไปส่งกลับไปยังสนใจในชื่อของเพลงที่ หากคุณคิดว่านิวยอร์กเป็นเมกกะของถนนประสิทธิภาพ เสียงปรบมือจากการเล่นอวัยวะร​​อบ ๆ โรงเรียนประถมศึกษาเมื่อเด็ก Transcendent สถานที่ของรถไฟใต้ดินที่เกี่ยวกับบุคคลที่ได้นำเงินในกล่องวันอื่น ๆ เป็นหมดหวังที่จะคว้าเงื่อนงำและพวกเขายังมีการจัดการที่จะเปิดตัว ฉันรัก Hashikure สภาพอากาศของดนตรีและแม้แต่กำหนดการและสอบถามในเชิงบวกอย่างแท้จริง อนึ่งการปฏิสัมพันธ์นี้เป็นเรื่องจริงโดยทั่วไปโปรดตอบขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของรักโดยไม่มีการอ้างอิง: ฉันมีที่ดีดังนั้นอาจจะเป็น "โชคดีได้เป็นเพียงแค่" เมื่อสิ่งเดียวกันจะได้รับ

ดีอาหารเย็นในตอนท้ายของการเดินทางไปที่ร้านอาหารเวียดนามในเมืองจีน อาหารเอเชียยกเว้นอาหารญี่ปุ่นมีหลายสถานที่ใกล้เคียงกับรสชาติที่แสนอร่อยในท้องถิ่นทั้งนี้ขึ้นอยู่กับร้านค้าจากประเทศญี่ปุ่นอยู่ ในรสชาติป่ามากกว่าการรับประทานอาหารในประเทศญี่ปุ่นยังสามารถมีความประทับใจอย่างดีถูกที่นี่

สิ้นสุดการเดินทางไปยังตึก Empire State Building ฉันไม่สามารถตื่นขึ้นมาได้ดียิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังสร้างเพื่อเป็นตัวแทนนิวยอร์ก King Kong ปีนขึ้น แต่อย่างไรก็ตามมันหนาว, 86 ชั้นเปิดอยู่บนระเบียง คือมุมมองของลมขนาดใหญ่ที่เรียกว่า "Go ~ O ~ o ~ o" มุมมองโดยเฉลี่ยจากนิวยอร์กมาจากช่องว่างของรูปลักษณ์รั้วเหล็กดิบเป็นลักษณะที่ดี (ภาพบน)

ในตอนท้ายของการเดินทางของหกวันของบอสตัน + นิวยอร์กนี้ ผมเขียนรายงานวันหนึ่งพยายามที่จะถ่ายทอดสิ่งต่างๆมากมายเท่าที่เป็นไปตอนจำนวนมากที่ไม่สามารถจะอยู่ด้วยกันเล็ก ๆ น้อย ๆ ทุกคนมีคือ แต่ที่มากที่สุดในการสะสมของดังกล่าวได้รับการเขียนขึ้นในลักษณะเป็นบทสรุปเพียงไฮไลท์ บางทีชีวิตการเดินทางเช่นแม้กระทั่ง

K Boogie ในไทม์สแควร์ (ภาพโดย F Boogie)

นิวยอร์ก: วันที่ 2

วันที่ 5 นักท่องเที่ยวบอสตันนิวยอร์ก +

วันนี้ไปที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอเมริกันได้รับการรอ ความคิดเห็นที่ 1 สิ่งอำนวยความสะดวกเหมือนเด็กที่มีความหมายสำหรับบุคลิกภาพของตัวเองได้อย่างน่าเชื่อถือ ไดโอราม่าเลี้ยงลูกด้วยนมของจำนวนภาพปลาวาฬสีน้ำเงินถูกนำตัวในตัวอย่างโครงกระดูกของไดโนเสาร์แบบไดนามิก, ชีวิตขนาดและฮิโรชิ Sugimoto มีทั้งหมดเสน่ห์คิดถึงตอนนี้ไม่ได้รับเบื่อการมองในเวลาเดียวกัน

นอกเหนือจากขนาดและคอลเลกชันที่พิพิธภัณฑ์ของประเทศญี่ปุ่นเพื่อที่จะไม่คิดว่าอยู่ในเกณฑ์ดีเมื่อเทียบกับยุโรปและสหรัฐอเมริกาในส่วนพื้นฐาน พิพิธภัณฑ์เป็นความรู้สึกแตกต่างกันมากเมื่อเทียบกับยุโรปและสหรัฐอเมริกาที่จะกลับ ฉันมักจะไปที่ตาตัวเองเป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงและบอกว่ามีการแสดงผลทางกายภาพของสถ​​านที่ในการชมทันทีพิพิธภัณฑ์ที่ดีและเน้นการ "พื้นหลัง" แทนที่จะเป็น

มือถือหรือถ้าภาพของเวลาและสถานที่การจัดแสดงทั้งหมดได้มาเป็นต้นฉบับ ในความเป็นคุณสามารถพูดน่าแปลกใจที่และอุปกรณ์ในการผลิตที่ "แฟนตาซี" พิพิธภัณฑ์เป็นเวลาเดียวกัน ติดพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการเป็นงานศิลปะที่ยังเลือกการจัดแสดงพิพิธภัณฑ์อวกาศ มันไม่ใช่ง่ายๆและอื่น ๆ และการจัดแสง, วางตัว แต่ยังจัดแสดงนิทรรศการสอดคล้องกับการประเมินของ "ตกแต่ง" มันเป็นสิ่งที่สำคัญจุดนี้เป็นขึ้นอยู่กับมุมมองของได้อย่างทั่วถึงกว่าพิพิธภัณฑ์จะไม่สม่ำเสมอ การพูดของกล้าดีคิวบ์พื้นที่สีขาวนิทรรศการไม่เลือกงานคือ "ปลอดภัย" ตามที่การจัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์ที่เป็นดีหรือไม่ดีเพื่อที่ด้านซ้ายและขวาจากสถาปัตยกรรมการวางแผนอย่างระมัดระวังมากที่จะต้อง มันควรจะเป็น พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอเมริกันเป็นความแตกต่างระหว่างการตกแต่งภายในของแต่ละห้องเช่นอาคารเช่นความเพ้อฝัน เป็นครั้งแรกที่ฉันคิดว่าฉันสามารถรู้สึกที่ฉันสามารถทำได้ "พื้นหลัง" จากงานนิทรรศการขึงขังจากเงื่อนไขเหล่านั้นเป็นจริง

มันน่าสนใจก็เป็นไปตามเนื้อหาที่ "ขี้เหร่" ผู้กำกับกล้าแสดง การผลิตขั้นพื้นฐานเป็นพื้นหลังอย่างรู้สึกความเป็นจริงของกล้า "ขี้เหร่" จะทำเช่นนั้น มันค่อนข้างบวมจินตนาการของมุมมองด้านข้าง การตัดสินดังกล่าวที่พิพิธภัณฑ์ของประเทศญี่ปุ่นไม่เคยได้เห็น

ในทางกลับกันยังมีห้องสำหรับวิธีการทำพิพิธภัณฑ์ศิลปะผู้อำนวยการสามารถนำผมคิดว่าทั้งสอง ผมคิดว่าญี่ปุ่นเป็นวิธีการที่จะยกระดับของพิพิธภัณฑ์ยากที่จะแข่งขันในปริมาณที่ในเวลาเดียวกันยังถ้ามีเช่นการแนะนำที่เหมาะสมที่สุด ดังนั้น "ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ" เนื้อหายังจะมีงานศิลปะที่ดี?

พรุ่งนี้ไป Guggenheim และ MET ฉันรอคอยที่นี่

นิวยอร์ก: 1 วัน

วันที่ 4 เดินทางบอสตันนิวยอร์ก +

ในตอนเช้าเพื่อ La Guardia Airport, นิวยอร์กจาก Logan Airport บอสตัน เป็นเพียงเล็กน้อยสั่นคลอนเป็นทันที

ด้วยการเดินเท้าเพื่อไปที่ศูนย์ภาคพื้นดินสำหรับในตอนนี้ในโรงแรมในด้านหน้าของรถแท็กซี่สีเหลืองผงชูรสสัมภาระเมื่อ มีค่อนข้างไกล, หมุนพลังงานที่อยู่ในเมืองนี้จะเป็นแสงประวัติศาสตร์ มหานครโตเกียวยังเป็นไม่น้อยพลังงานนี้เป็นสิ่งที่ชนิดอื่น ไม่ทราบและไม่ได้เป็นฉากที่คุณรู้จักใคร แต่ "บางอย่าง"

ในขณะที่ตรงกลางของอาหารกลางวัน, มาถึงที่ศูนย์ภาคพื้นดินผ่านเชลซี, กรีนวิชวิลเลจ, Soho บางครั้งปีนเป็นเด็ก "ที่" ไม่ได้เป็นเพียงแค่สิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ Tsukisasara ไม่ได้ท้องฟ้า ผมเองก็กลายเป็นน้ำตาเล็กน้อย นอกจากนี้ยังมีการเรียกคืนกว่า 10 ปีและรอบที่สดใสแน่นอนยืนพิงชั้นวางเสียกำลังใจ (ได้รับการตกแต่งด้วยภาพของการจัดเก็บในขณะที่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อฉันเข้ามาในห้องรับประทานอาหารในบริเวณใกล้เคียงเจ้าหน้าที่ตำรวจจากฝุ่น ฉันรู้สึกรอยแผลเป็นยังคงอยู่ในภาพด้านล่าง) ของหัวใจ พัฒนาขื้นใหม่เป็นที่มีชื่อเสียงมิลเลนเนียมทาวเวอร์มีโอกาสที่จะถูกสร้างขึ้นบนเว็บไซต์เป็นอนุสรณ์สถานของ drop น้ำตกจากทั้งสี่ด้าน มันมีโอกาสมากที่เลียนแบบตารางสถานการณ์ที่มีหลุมเหวอะหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบางที

MoMA ออกไปที่สถานีรถไฟใต้ดินที่กราวด์ซีโร่ ฉันไม่ได้มีเวลาที่จะดูช้าเป็นโชคร้ายจำนวนของตัวแทนทำงานได้มากพอที่จะดูภาพได้ทันที "ธง" ของ Jasper Johns, "แคมป์เบลซุป" จาก Andy Warhol เช่น "ภาพวาดการกระทำ" ของแจ็คสันพอลล็อค, จากคำหลักนี้เรา . ส่วนตัวพื้นที่ของสถ​​าปัตยกรรมและการออกแบบเป็นที่น่าสนใจจริงๆ แบบโดมและภาพวาดของสถ​​าปัตยกรรมซึ่งมีการจัดแสดงยังคะแนนของจอห์นเคจของ Buckminster Fuller คืองานวิจัยของนักเรียน "ดูเหมือน" ดีมาก (ภาพที่ตาของตัวเองเพื่อให้นิ้วมือตีกลางพระราชวังต้องห้าม, White House, หอไอเฟล, Mona Lisa) มันเป็นงานของ Ai Weiwei เป็นที่น่าสนใจ ฉากศิลปะในสหรัฐอเมริการู้สึกด้านอารมณ์ที่รุนแรงจะมาจากยุโรป ผลงานที่หลายคนที่เกี่ยวข้องกับเพศและการเมืองจึงมี uke ของพลเมืองของตน

ที่สามารถขับออกจาก MoMA ในการปิดการซื้อ (หนังสือเล่มที่สองในร้านขณะนี้ สมุดวาดภาพสถาปนิก ' หนังสือที่เรียกว่าได้รับการปล่อยตัวในญี่ปุ่นยังเป็นไม่ได้) ทั้งสองเพราะน้ำหนักผมกังวลที่จะไม่มากกว่ากระเป๋าเดินทางน้ำหนัก

เช่นกันในช่วงสุดสัปดาห์นี้คือยัง Allstar สวนจตุจักรเอ็นบีเอ เมื่อผมจะเห็นด้วยเป็นจำนวนมาก แต่ก็แทนพาร์ตเมนท์กระตือรือร้นความสนใจในสหรัฐอเมริกาคือตามปกติ

บอสตัน: วันที่ 3

วันที่ 3 นักท่องเที่ยวบอสตัน + NY (วันสุดท้ายที่บอสตัน)

บอสตันเป็นวันสุดท้ายของการกระทำฟรีโดยทั่วไปการเข้าพัก เพื่อ MIT จากชุดในล็อบบี้ของโรงแรม 1 วันและ 2 มีการเปลี่ยนแปลงและการขายวันแรกของลมหนาวในฤดูหนาวดูเหมือนว่าจะบอสตัน Fukisusabu

เพื่อโบสถ์ในมหาวิทยาลัยของการออกแบบครั้งแรกโดย Eero Saarinen โครงการก่อสร้างผนังก่ออิฐถูกกระพือหยัก, โบราณและสมัยใหม่ของผสมกัน ในแสงที่สะท้อนเช่นงานแต่งงานที่เต็มไปด้วยน้ำบนอาคารขอบด้านนอกและแกว่งจากผนัง Akaritori ได้กลายเป็นเช่นปลั๊ก ดร. คูโบต้าช่วงเวลาสุดหรูที่จะอยู่ปฏิภาณโวหารอวัยวะที่ใช้ภาพถ่าย

次は教会から北にある、学生自身が運営するFablabの工作室へ。町工場などから使われなくなった工作機械を引きとって、自分たちで管理・運営しています。こちらは設備こそ少々劣るものの、メディアラボの工作室以上に活気のある、よく使い込まれた工作室でした（それでもウォーターカッターなどがあるんですが）。印象的だったのは、たまたまその時にCNCフライスを使っていた学生の作業時のこと。通常、CNCフライスはマニュアル（ハンドル）かオート（NC）を切り替えて使いますが、その学生は謂わば「半自動」で使っていました。 X軸ハンドルをクルクル回して、その回転速度に合わせて切削プログラムが進行する、といった具合でしょうか。色々説明をしてくれたスタッフさんに聞いたら、“Track Mode”という特殊なモードだそうで、素材や刃の太さ、切削形状を見ながら自分で速度をコントロールできるので、一番最初のテストモデルを作るときによく使われるそうです（それで上手くいけば後は全自動で）。日本のCNCフライスにもあると思いますが、マニュアル/オートをつなぐ格好のシステムがしっかり使われています。

次は、そこから更に北にあるMITミュージアムへ。今年はMIT設立150周年だそうで、その間にMITで研究・開発された全てのものが展示されていました。 Polaroidや各種ロボット、超高精細ホログラム、Intelのチップ・LSIのウェハース等々・・・。面白かったのは、 Arthur Gansonというキネティックアーティストの作品展示。ティンゲリーの影響が色濃く残るフォルム、ゆったりとしたリズムに、ウィットに富んだ構成が素晴らしい。ハイテクが印象のMITで、まさかこんな作品群が見られるとは思いませんでした。

昨日行きそびれたハーバードの生協に寄ったあとは、MITのStata Centerへ（写真上）。設計はFrank Gehryによるもので、講義などに使われているそうです。エントランスにはアニッシュ・カプーアの最新作があり、建物全体も荒川修作の“天命反転シリーズ”を彷彿させる迷路のような構造。自分が今どこにいるのか全くわからず、慣れるのにも時間がかかりそうです。

夜はとうとうBoston名物のロブスターを堪能。エビで腹が膨れるなんてことはそうそうありませんが、決して大味ではなく食べごたえ抜群です。

Boston : Day 2

Boston+NY旅行2日目。

今日は主にMITメディアラボとハーバードGSD（Graduate School of Design）に。午前中は、世界各地に点在するFablabのグローバル・マネージャー Sherry Lassisterさんに、MITメディアラボ内の案内をしてもらいながらFablabに関するちょっとしたレクチャー。

MITメディアラボの施設はとにかく“圧巻”の一言。工作室ひとつとってもレーザー加工機や3Dプリンターはもちろん、ウォーターカッターや6軸CNC、巨大なShopBot CNCなど、多摩美にも欲しい機材がひと通り全てあります。各種のNCマシンの豊富さから見てとれるように、やっぱりデジタルデータからそのまま加工するのがスタンダードなんですね。また、精度は不明ながら非常に小さな素材を加工する特殊な加工機や、秋葉原の電気街をそのまま持ってきたかのようなギークな素材室など、くすぐられる場所がいくつもあります。多摩美で工作スタジオを管理する身として感心したのは、非常に綺麗な状態が保たれたまま、ちゃんと“使われている”こと。このへんの舵取りというのは結構難しくて、ルールを厳しくしないと汚れていく一方、逆に厳し過ぎると使われなくなるというジレンマがあります。 MITの場合は細かなルールはゆるいものの、清掃だけは非常に厳しくしているそうです（守られないと出禁）。それでも時折小さな工具は無くなっているようで、管理するスタッフの怒号が飛ぶこともたまにあるとか。このあたりは残念ながら万国共通なんでしょうかね。

昼はMITの大学生協で昼食＋お買い物。アメリカの大学は母校のグッズが豊富で、ペン一本からコートまでMIT印がいっぱいです。それでいてカッコいいデザインの物は多いし、ラルフローレンやチャンピオン等のブランドが制作についていて羨ましい限り。多摩美も美大なんだから、各科で制作された良いものをどんどん商品化して売ったらいいのに・・・。

午後はMITメディアラボの一角にあるHigh and Low Tech Groupを訪問。グループを率いて、自らもLilipadの開発者であるLeah Buechleyさんの開発記を聞きながら、在籍学生とも交流。さすがにアメリカ、みんな自分のプロジェクトをプレゼンするのが積極的です。 MITメディアラボの特徴的なところは、制作環境の充実もさることながら、そこらじゅうで作品が常に起動していて、制作者はいつでも自分のプロジェクトをプレゼンする準備を整えていること。 「スポンサーがいつ来るかわからないから」と言ってましたが、いつでも”臨戦態勢”にあるのは個人的にも見習いたいところです。自分も負けじと彼らにプロジェクトを解説したら、結構な好感触が得られました。

MITのスゴさばかりに目がいきがちですが、日本も環境としては負けていません。秋葉原や東急ハンズ、その他サービス良好なネット通販を考えても、素材の供給源については日本の方が格段に上で、そのあたりは彼らも非常に羨ましがってました。

ハーバードGSDに移って、今度は有名なFablab Houseを制作したDaniel Ibanezさんのプレゼン。プロジェクトそのものからプレゼンまで、隙がなくて脱帽の一言。コンペのレギュレーションに苦闘しつつ、自分達のやりたいことをいかに具体化するかといった話は、どれもダイナミックで刺激的でした。納期を短縮するために使われなくなったロボットアームを中国から安くで購入して加工させたり、フレキシブルな太陽発電パネルを自分たちで開発したり。完全に行動力の賜物といったところですね。上の写真はハーバードGSDのアトリエ。見切れていますが、左側にも同じくらいのスペースが広がっています。全ての学科の学生（600人）がここに自分のスペースを構えて、日々制作しているとのことです。土地があるって羨ましい・・・。

夜はまたMITメディアラボに戻って、在籍している日本人研究員の方々が行っているMedia Bandの収録へ。小生もちょっとだけ出てます。皆さん本当に真剣にクリエイションとFablab Japanの設立について考えてます。

ボストンも残すところあと1日。早いものですが、この調子でバシバシ吸収して帰ろうと思います。

Boston : Day 1

Boston+NY旅行1日目。

午前中はBostonから電車で小一時間ほどの、Rhodes IslandはProvidenceにあるFablabを視察。 AS220という母体のもとで運営されてます。 AS220は最新のデジタルファブリケーションに限らず、活版印刷から食堂まで、およそ文化と名のつくものならなんでもやってそうな組織。貪欲です。

昼食をAS220内のFOO(d) Restaurantでとろうと向かっていたところ、ビルの隙間から巨大なピースを発見。近づいてみたら日本でもおなじみのOBEYでした。 AS220のすぐ真裏にあります。今回案内してくださったShawnに「なんか関係あんの？」って聞いたら、「Shepard Fairlyは20年ほど前のAS220の生徒だったんだ」と。まだピースは新しく、左下のキャプション（？）には2010年8月14とあるのでほんのつい最近のモノ。母校に錦を飾ったといったところでしょうか。

それにしてもこのピースが描かれていたのは銀行の建物の側面・・・。日本だったらありえないだろうなぁと思いながら、“Creative Capital”を名乗るProvidenceの底力を感じます。

午後はBostonに戻り、貧困層黒人街の中にある世界最古のFablabの一つ、 South End Technology Center Bostonを視察。ここはクリエイティブ、というよりエデュケーションにウェイトをおいてて、コンピュータを購入できない地元の黒人たちにとって、デジタルの“入り口”として機能してきたそうです。 “レッスン”ではなく、“クリエイション”で教育を促すところに、成功の鍵がありそう。施設を案内してくれたEd Baffiは、最近Make Magazineでも紹介されていたModkitの開発者。中学高校にも行かず、独学でFablabに携わり、その功績が認められて今年からMITに在籍しているとか。地元の黒人の子供達にとっても彼はヒーローのようです。

どんな機材を使っているか、どんな成果物があがっているかよりも、施設内に自然と漂う“反骨心”。単なる趣味ではなく、自らの生活を向上させるツールとして、地元にしっかり定着しているところが何よりの強みなんでしょうね。

Phantom Limb / Spatial Shift

เมื่อเร็ว ๆ นี้ Mori Art Museum, Motohiko Odani ถูกจัดขึ้นใน นิทรรศการ "การรับรู้ Spectral" ฉันไป ผมที่ดีและซีรีส์ "กลวง" จากที่ผ่านมายัง "ห้อง 9" คือ "การติดตั้ง SP2 ใหม่เกิด" ชุดเองและผมที่ดีรวมทั้งพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการ

ถึงแม้ว่าจะเรียกว่า "Cube ขาว" ดูหมิ่น, พื้นที่จัดแสดงนิทรรศการพื้นที่สีขาวบริสุทธิ์ของพิพิธภัณฑ์และแกลเลอรี่ของ "SP2 ใหม่เกิด" ชุดคือ "ก้อนสีดำ" ในการย้อนกลับของมันที่แท้จริง งานนี้จะได้รับการกล่าวปิด, รำลึกของ "ตัวอย่างสัตว์" ในรูปแบบของการจัดแสดงนิทรรศการและการจับคู่ที่ดีและพูดนี้เป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง นอกจากนี้คุณยังทำให้ผมคิดเกี่ยวกับอนาคตของศิลปะญี่ปุ่นได้โดยไม่ต้องสนใจส่วนบุคคลไปพิพิธภัณฑ์มองที่การจัดแสดงเหล่านี้

เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมยังพูดคุยที่น่าสนใจมากกับนาย Tsukasa Mori Art Tower ภัณฑารักษ์ของพิพิธภัณฑ์ Mito เดิมเป็น "ขาวดำกล่องที่เรียกว่า" บูม Biennial / สามปีขณะนี้เหลือสำหรับมัน ในฐานะที่เป็นผู้สร้างคนคนหนึ่งที่ประวัติศาสตร์ของการประกาศเว็บไซต์ได้ใส่เพียงอากาศจะอยู่ในความเป็นจริงจะเกิดอะไรขึ้น

เพราะ returnees ตัวเองเกี่ยวกับ "ท้องถิ่น / โลก" that've จะรับความคิดเป็นเวลานานเป็นข้อสรุปถึงที่มีการกล่าวถึงจะมาจากนายโมริก็คือ "ท้องถิ่นที่ที่คุณอยู่." แต่นี้เป็นมากกว่าที่จะคิดอย่างนั้น (แต่คุณจะพิเศษอย่างใดอย่างหนึ่ง) เลี้ยงที่กลับพิเศษในอนาคตและการกระจายการย้ายจะกลายเป็นรุนแรงมากขึ้นความคิดของตัวเองมีสติ "ท้องถิ่น" ที่เรียกว่า " ฉันสงสัยว่ามันเป็นโลกาภิวัตน์ " หากคำ Tomere ช่วง "ท้องถิ่น" เพื่อให้เข้าใจและอาจกลายเป็น "คุณจะอยู่ที่ไหน ="

ยังได้ประกาศสถานที่ของการทำงานเพื่อซื่อสัตย์มัน "ดีที่ใดก็ได้." อายุมากกว่าจะเป็น "เย็น" หรือ "พิเศษ" เป็นศิลปะอีกต่อไปและศิลปินและนักเขียนมีถิ่นที่อยู่ได้ทุกที่ทำงานที่ใดก็ได้ที่มี เขตแดนที่ไม่ชัดเจนในอนาคตและผู้ที่ไม่ได้ทำงาน เมื่อต้องการ "เว็บไซต์" เป็นเพียงเว็บไซต์ที่เฉพาะเจาะจงมากยิ่งกว่า จำกัด ไม่ให้พิพิธภัณฑ์สิ่งอำนวยความสะดวกการค้าปลีกโรงพยาบาลสถานที่ปรักหักพัง, โรงงาน, เขื่อน, สนามม้า, ···บ้านส่วนตัวผมยังบอกว่า "มี" อยู่ที่ไหนฉันสามารถ "ทำ" ซึ่ง เพราะโลกของเพลงได้มีการมองเห็นของมนุษย์ แต่ที่น่าสนใจยังทำงานแน่นอนแบบสแตนด์อโลนผมคิดว่าเมื่อคุณมุ่งเน้นไปที่ "อำนาจการวาดภาพ" สำหรับ "สถานที่" คือฉันยังอาจ

Theo Jansen + Me

現在日本科学未来館で開催中のテオ・ヤンセン展のアートクロストークに行った際に撮ってもらいました。本人はメチャクチャ気さくなおっちゃんです。

現在「博物学」をサブテーマに制作している自分にとって、テオ・ヤンセンは大いに参考にしている作家さんの一人。展示は主催するフジテレビの、いわゆる「テレビ的なノリ」が強くて好きにはなれませんが、作品自体は本当に揺らぎがない。

Expanded Photo