Mono: Factory

U heeft vanaf de eerste aankondiging.

Periode (dag) 11/6, in Nishi Azabu van (za) 10 / negenentwintig KREI source Open Studio zal worden tentoongesteld op een plek genaamd.

[Factory: Factory Event Nakadai mono] Nishi-Azabu
Datum: (Sun) tot 11/6 (za) 10/29 12.00 tot 21.00 uur
Locatie: Open source KREI Studio 2-24-2 Nishi-Azabu, Minato-ku, Tokyo
Toegang: Gratis
URL: Http :/ / Monofactory.Nakadai.Co.Jp /

Omdat de workshop zal worden gehouden tijdens de beurs verschillende evenementen en ook op de top van het pak teaser, dan kunt u bij ons.

Ik dacht dat ik op een dag zal schrijven, zullen schrijven en laat ons samen of slordig.

Event genaamd "Industrial Waste Summit", in de school Kaminoge Tama Art University op 9/23 werd afgelopen maand. Van recycling ter beschikking aannemers Nakadai in het evenement werd gesponsord door drie, omdat de beweging is erg interessant, maar ik heb het vertoont, uit het overzicht eerste.

En aangeduid als "recyclage-industrie" of "industrieel afval", of zal het even welk beeld hebben?

(Misschien was het ook) Ik denk dat in de meeste gevallen met of "geur" ​​of "vuile", een negatief imago. Dus daar is het "garbage" begon aan iemand, in zekere zin het maken van dingen voor de mensen is het precies het tegenovergestelde is de plaats. Ik voel me ook het contact tot hij was niet bijzonder.

Er is een plant die je hebt dat ik u stoor ongeveer twee keer Maebashi Nakadai, de indruk die ik voelde op dat moment was het precies het tegenovergestelde. Georganiseerd in de fabriek grondig en fractionering is goed uitgerust atelier Yohodo dan ik, of ruikt niet onaangenaam, en groot. Coherente schoon te maken als een berg, en je hebt nooit gezien materiaal ·. Om eerlijk te zijn, als je niet opgewonden bij het zien en maak dingen die mensen niet "de discrete".

"Er is geen vuilophaal afval Nakadai"

Dingen: in de website van de fabriek, deze zin is indrukwekkend. En er is "garbage" voor de meeste mensen is: "weg te gooien", niet "wat te verzamelen." Als je kijkt van links om te herstellen, worden "activa" in plaats van "afval" het. Factory is een project of een idee hoe de "= sociale en materiële activa" die, presenteren wij werken: Mono Project en Nakadai. In "Industrial Waste Summit", het product werkt en is geproduceerd met behulp van het materiaal van Nakadai is tentoongesteld. Deelname van een breed scala aan professionele studenten, van FabLab worden ook workshops gehouden, er waren veel bezoekers, ondanks slechts een dag. "De dingen: Nishi-Azabu fabriek Nakadai Factory Event" is een select tentoonstelling die zal worden gehouden periode van een week.

BDE, Kijken omgaan met sociale en materiële, als schepper van een mens.

Wanneer u iets werk is, bijna zonder uitzondering is het "beeld van het doel vooruit." Breng de benodigde materialen, een schets of tekening te tekenen, in sommige gevallen om de technologie tegelijkertijd aan te schaffen, het is het proces naar een gemeenschappelijk doel. In dit project is er een "materiaal voor" om te keren. "Gemaakt van restjes in de koelkast" Als je het vergelijkt in de voeding ', gebaseerd op het recept om "de eerste, de laatste zal een zin. Je mag niet waarderen en voelen genaamd "restjes", waarbij wordt gevraagd kookkunsten en ideeën, en vrij wel of niet het is de laatste.

Terugkijkend in het basisonderwijs van de kunst, maar om de gereedschappen en materialen te beperken zijn conventionele middelen. Zal zijn als een gevel geleidelijk verspreidde zich van daaruit, vrij-denken en middelen uiteindelijk te produceren. Echter, gereedschappen en materialen die in het basisonderwijs voor beginners is op zichzelf een "beginner-vriendelijk" is het enige. Zoals ik schreef in het begin, maar er is slechts "materiaal nooit gezien." Delicatesse gevuld met zeldzame soorten, bij wijze van spreken, is de enige manier om geavanceerde industriële koelkast-in. Als u geïnteresseerd bent in welke zin en worden gekieteld, een zekere mate van kennis en technologie. Challenger is een eerlijke relatie van elkaar. Ik geniet van zowel de "uitdaging" en "terug te keren naar de oorsprong", en dat zeldzame project.

Natuurlijk is dit project niet bedoeld als een "gesloten gemeenschap" vormen voor de expert. Indien u interesse hebt en een beetje een kans dat, in het omgaan met materiaal voor de deskundige om plezier zou zelfs voor beginners. Sommige mensen moeten beginnen rommelen met materialen en ideeën die niet professioneel. Ik denk dat het project klaar was geest dergelijke experimenten.

New York: Dag 3

Dag 6 SL Boston + NY (laatste dag)

Op de laatste dag van deze reis in het begin van de zaak. Met dank aan de heer Tanaka, die gecoördineerd SFC werd vergezeld door Kubota familie boven alles, familie Furuya, de heer Yamamoto, Kun Hiramoto, Iwaoka-kun, kun Kawana, en het eiland breedte kun. Dank aan iedereen, was heel dicht op reis. Zelfde gevoel van dankbaarheid niet dragen, zelfs een heleboel mensen die ik ontmoette langs de weg.

Nou, ten eerste de laatste dag van het Metropolitan Museum of Art (MET). Ik had de kennis, nog steeds vertoont enorme hoeveelheid. Ik denk het niet genoeg of niet ver van de dag dat ik keek voorzichtig een voor een, zelfs een maand. Net als het Museum of Natural History, ook lopen sterk uiteen naar gelang het interieur vertoont ook hier. De top trekt een eikel. De hoogtepunten zijn nog steeds, is het museum gevestigd aan de noordzijde tempel Dendo ~ uru Wat. Net als de tempel van het Romeinse Rijk periode is besteed aan de grote ruimte zoals het ook wordt gevestigd op schaal in te zetten, zelfs gelach vulden zich ook overweldigd. Er is slechts de naam "Museum of Art", maar alleen tentoonstelling van kunst, uiteraard, de smaak is iets anders met zogenaamde Museum of Art, Japan, in zekere zin in de buurt van het museum is heel tevreden.

'S Middags naar het Guggenheim Museum. Hier is Frank Lloyd Wright ontworpen museum zelf is een hoogtepunt maakt niet uit hoe je het bekijkt. Impressionistische en kubistische schilderijen is de hoofdtentoonstelling. Ik heb persoonlijk liever schilderij is van Kandinsky en Duchamp ook, is er nog de macht om het gebouw.

Times Square op Fifth Avenue, na het missen van de NY Apple Store en vervolgens gestopt door. Incident hier.

Foto van: F-Boogie

(Vanaf hier in de vorm van gesprekken), Volume ondergetekende, worden betrapt door de drie zwarte mensen in NY

nA "Yoyo, CD" "Geef me!" hebben gekregen
"Ik doe, wat mijn wrapper? '
"Ik kwam hier ik weet het! Van waar? 'NA
"Ik Tokyo" Ik
"I ~ Ohhh! Tokyoooo! Is uw naam is? 'NA
"Ik Keisuke" Ik
"Oh?" NA
"Ik was Keisuke. K · S · K."
nA "OK, gevonden. noem K-Boogie ya!"
"Ik ..."
"Ik ga naar een cd te ondertekenen!" NA
"Ik doe beroemd genoeg om u te tekenen? (Zal ~ zie je beroemd)"
nA "Nou, ik (lie)"
"Ik doe ook mij!" NB
"Druk niet op $ 20, coupon CD2" nA
"Oh?" Ik
"Ik ben 20 dollar coupon CD2" nA
"Zeg een grap:" Ik
"Ik heb de Boss van wat deze man en we zullen" NB
Boss "Ai, ik 's Boss"
(Boss kan genegeerd worden tot nu toe)
"(Zie de achterzijde van de CD) en ~? Zou het niet echt bevatten nummers" I
"Natuurlijk!" N-A + B
"Ik zou zeggen, het. 5 € ovulatie (NB) dat ik (NA) zal u laten kopen. You."
nA "! 10 $ zal te goedkoop? he is het niet mij!"
'Ik zou ook je tekenen? "NB
"Wat je (NB) is - zou ik vragen waarom?" Ik
NB "Ja, nou, ik was zo ..."
"$ 5, maar ook dat is het (na) je." Ik
nA "O ~, ogen. toepassing ..."

Deal van de plaat op de CD1 Well-ku, en $ 5 met hen als deze. Boss van het mysterie was ik niet lang komen is immers niets. Ik vraag voor nu.

Audio clip:. Adobe Flash Player (versie 9 of hoger) is vereist om deze Audio Clip Download de laatste versie te spelen hier U Ook moet JavaScript aanstaan ​​in uw browser..

Wat moet ik denk ja, goed, het geluid is dat het netjes binnenkomt, en ik kocht het album ondergrondse Hiphop is dit niet iets meer dan ¥ 4OO (22 nummers). We hebben dat ook vermeld Meruado aan boord, laten we begrijpen dat ze wat promotionele activiteiten bezitten. Omdat je me naam is ook (?) Ada Gelukkig Tokayuu K-Boogie, (ik heb begonnen skit) Wil je dat ik terug te sturen om te doen in de naam van die remix. Als u denkt dat New York is het mekka van de straat prestaties. Applaus van het spelen van het orgel rond een basisschool op het terrein Transcendente jongen van een metrostation, een ieder die geld had in een doos de andere dag. Is wanhopig om een ​​aanwijzing te grijpen en ze ook in geslaagd om debuut. Ik hou van het weer Hashikure van muziek, en zelfs ondergetekende positief. Overigens, de interactie van deze is in principe het ware verhaal, dan kunt u reageren op het oordeel van de Dear zonder referentie: Ik heb dat ook zo is, zou kunnen zijn "gewoon geluk", hetzelfde als het moeilijk wordt.

Nou, diner aan het einde van de reis naar Vietnam restaurant in de China Town. Aziatische keuken met uitzondering van het Japans eten, er zijn veel plaatsen dicht bij de lokale smaken heerlijk Afhankelijk van de winkel uit Japan. In het wild smaak meer dan het eten in Japan, kan ook een gunstige indruk hier was.

Het einde van de reis naar het Empire State Building Ik kan niet wakker worden nog beter. Het is ook het opbouwen van het behartigen van de New York King Kong beklommen. Maar goed het was koud, vloer 86 wordt ingeschakeld op het balkon. Was de mening van grootschalige windenergie de naam "Go ~ o ~ o ~ o" avond uitzicht van New York uit de opening van de ijzeren hek look is rauwe uitstraling goed (zie foto boven).

Aan het einde van deze weg van zes dagen Boston + NY. Ik schreef een rapport een dag proberen om een ​​heleboel dingen over te brengen zo veel mogelijk, vele afleveringen die niet konden worden samen elk klein was. Integendeel, dat de meeste in de accumulatie van dergelijke, is oorspronkelijk geschreven in karakter is de samenvatting, alleen de hoogtepunten. Misschien zelfs zo'n levensreis.

K Boogie op Times Square (foto door F Boogie)

New York: Dag 2

Dag 5 Traveler Boston + NY

Vandaag naar het American Museum of Natural History op hebben gewacht. Nr. 1 faciliteiten zoals een kind, heeft gevolgen voor hun eigen persoonlijkheid betrouwbaar. Mammal diorama van een aantal blauwe vinvis foto is genomen in het skelet exemplaren van dinosaurus dynamische, op ware grootte, en Hiroshi Sugimoto. Er zijn allerlei nostalgische charme, hoeft nu niet moe van het kijken op hetzelfde moment.

Afgezien van de schaal en de Collectie, Museum van Japan om niet te gunstig denken in vergelijking met Europa en de Verenigde Staten in de basis deel. Het museum voelt een groot verschil in vergelijking met Europa en de Verenigde Staten om te keren. Ik heb de neiging om naar het oog zelf is een museum tentoongesteld en te zeggen: er is een fysieke indruk van een plaats om meteen te kijken, een goed museum en de nadruk op "achtergrond" in plaats van.

Cel of als het beeld van de tijden en plaatsen van alle stukken zijn ontstaan, was het origineel. In zekere zin kun je zeggen dat verrassend, en dat apparatuur om een ​​"fantasie" Het museum is op hetzelfde moment te produceren. Blijf bij de tentoonstellingsruimte als een kunstwerk, ook kiezen voor de ruimte museumstukken. Het is niet eenvoudig en dergelijke. En opstelling van de verlichting, poseren, maar ook vertoont in verhouding tot de rating van "versierd" is het van belang is dit punt, afhankelijk van je standpunt grondig is dan het museum, is niet uniform. Nu we het toch slecht dare, is white cube tentoonstellingsruimte niet kiezen voor het werk is "veilig", aldus het interieur museumstukken, dat wil zeggen, goed of slecht, zodat de links en rechts van architectuur, zeer zorgvuldige planning vereist is het zou moeten. American Museum of Natural History is het verschil tussen het interieur van elke kamer, zoals gebouwen, zoals Chimera. Voor de eerste keer, ik denk dat ik het gevoel dat ik een "achtergrond" te doen van de plechtige tentoonstelling van deze voorwaarden is waar.

Het was interessant, het is op basis van de inhoud die de "lelijke" durven tentoonstellingen directeur. De basis productie is een gedegen achtergrond voelen de werkelijkheid van, durven de "lelijke" om dit te doen. Het eerder zwellen de verbeelding van het zijaanzicht. Een dergelijke uitspraak, in het Museum van Japan is nog nooit had gezien.

Aan de andere kant is er ook ruimte is voor hoe je een Art Museum bestuurder kan worden ingevoerd, dacht ik beide. Mij ​​Japan als een manier om het niveau van museum moeilijk te verhogen concurreren op de volume tegelijkertijd, ook als er zo'n meest geschikte inleiding. Dus "natuurlijke historie" content zal bevatten ook een goede kunst?

Morgen naar het Guggenheim en MET. Ik kijk uit naar hier.

New York: Dag 1

Dag 4 reist Boston + NY

Vroeg in de ochtend, naar La Guardia Airport, NY van Logan Airport Boston. Was een beetje wankel, is instant.

Te voet naar Ground Zero te gaan voor nu in het hotel in de voorkant van MSG Yellow Cab, als bagage. Er zijn nogal een afstand, zal wervelende energie in deze stad zijn om de geschiedenis te steken. Tokio metropool is ook niet minder, deze energie is een ding van een andere soort. Weet niet en is geen scene, weet iedereen, maar "iets".

Terwijl in het midden van de lunch, komen op de ground zero door Chelsea, Greenwich Village, Soho. Soms klom als kind, "dat" net Tsukisasara grote gebouwen doet, zelfs niet de hemel. Ik persoonlijk werd een beetje huilerig. Wordt ook weer meer dan 10 jaar en rond de levendige inderdaad, leunend tegen de rekken hangen (zijn ingericht met foto's van de winkel op het moment van het incident toen ik de eetzaal in de buurt, een politieagent van stoffige Ik voel de littekens blijven in de onderste foto), van het hart. Herontwikkeling is beroemd voor Millennium Tower, waarschijnlijk worden gebouwd op het terrein en monumenten van de waterval daling van vier zijden. Het is zeer waarschijnlijk dat de situatie vierkante bootst met een gat gapen na het incident, misschien.

MoMA weg op de metro naar Ground Zero. Ik had geen tijd om te kijken langzaam is jammer, het aantal representatieve werken genoeg is om beeld direct "vlag" van Jasper Johns, "Campbell soep" van Andy Warhol, zoals 'action painting' van Jackson Pollock, van het trefwoord we . Persoonlijk gebied van architectuur en design was echt interessant. Dome model en bouwkundige tekeningen, die ook worden tentoongesteld score van John Cage van Buckminster Fuller was een student onderzoek. "Het lijkt erop dat" zeer goed (oog foto's van zichzelf naar een middelvinger Verboden Stad te maken, het Witte Huis, de Eiffeltoren, de Mona Lisa) Het is het werk van Ai Weiwei was interessant. Kunstscène in de Verenigde Staten voelen een sterke emotionele aspect zal zijn uit Europa. Veel werken omgaan met gender en politiek, dus er is een uke van haar burgers.

Zoals kan worden verdreven van het MoMA in sluiten, aankoop (het tweede boek in de winkel deze tijd van Architecten Schetsboeken genoemd boek, werd uitgebracht maar in Japan is het niet). Zowel vanwege het gewicht, ik ben bezorgd om geen overgewicht koffer.

Even terzijde, dit weekend was ook Allstar Weekend NBA.自分が見ていた頃とはメンツがずいぶん代わりましたが、アメリカ国内の注目度・熱狂は相変わらずです。

Boston : Day 3

Boston+NY旅行記3日目（Boston最終日）

Boston滞在最終日は概ね自由行動。ホテルのロビーに集合してからMITへ。 1,2日目とはうって変わって、寒風吹きすさぶBostonらしい冬の1日。

まずはEero Saarinenが設計した大学構内にあるチャペルへ。壁面が波打ったレンガ造りの、アンティークさと現代っぽさがうまく融合した建築。結婚式などでは建物外周に水を張って、壁面の明かりとりからゆらゆらとした反射光が差し込む様になっています。備え付けのオルガンを使って久保田先生が即興ライブをする豪華なひととき。

次は教会から北にある、学生自身が運営するFablabの工作室へ。町工場などから使われなくなった工作機械を引きとって、自分たちで管理・運営しています。こちらは設備こそ少々劣るものの、メディアラボの工作室以上に活気のある、よく使い込まれた工作室でした（それでもウォーターカッターなどがあるんですが）。印象的だったのは、たまたまその時にCNCフライスを使っていた学生の作業時のこと。通常、CNCフライスはマニュアル（ハンドル）かオート（NC）を切り替えて使いますが、その学生は謂わば「半自動」で使っていました。 X軸ハンドルをクルクル回して、その回転速度に合わせて切削プログラムが進行する、といった具合でしょうか。色々説明をしてくれたスタッフさんに聞いたら、“Track Mode”という特殊なモードだそうで、素材や刃の太さ、切削形状を見ながら自分で速度をコントロールできるので、一番最初のテストモデルを作るときによく使われるそうです（それで上手くいけば後は全自動で）。日本のCNCフライスにもあると思いますが、マニュアル/オートをつなぐ格好のシステムがしっかり使われています。

次は、そこから更に北にあるMITミュージアムへ。今年はMIT設立150周年だそうで、その間にMITで研究・開発された全てのものが展示されていました。 Polaroidや各種ロボット、超高精細ホログラム、Intelのチップ・LSIのウェハース等々・・・。面白かったのは、 Arthur Gansonというキネティックアーティストの作品展示。ティンゲリーの影響が色濃く残るフォルム、ゆったりとしたリズムに、ウィットに富んだ構成が素晴らしい。ハイテクが印象のMITで、まさかこんな作品群が見られるとは思いませんでした。

昨日行きそびれたハーバードの生協に寄ったあとは、MITのStata Centerへ（写真上）。設計はFrank Gehryによるもので、講義などに使われているそうです。エントランスにはアニッシュ・カプーアの最新作があり、建物全体も荒川修作の“天命反転シリーズ”を彷彿させる迷路のような構造。自分が今どこにいるのか全くわからず、慣れるのにも時間がかかりそうです。

夜はとうとうBoston名物のロブスターを堪能。エビで腹が膨れるなんてことはそうそうありませんが、決して大味ではなく食べごたえ抜群です。

Boston : Day 2

Boston+NY旅行2日目。

今日は主にMITメディアラボとハーバードGSD（Graduate School of Design）に。午前中は、世界各地に点在するFablabのグローバル・マネージャー Sherry Lassisterさんに、MITメディアラボ内の案内をしてもらいながらFablabに関するちょっとしたレクチャー。

MITメディアラボの施設はとにかく“圧巻”の一言。工作室ひとつとってもレーザー加工機や3Dプリンターはもちろん、ウォーターカッターや6軸CNC、巨大なShopBot CNCなど、多摩美にも欲しい機材がひと通り全てあります。各種のNCマシンの豊富さから見てとれるように、やっぱりデジタルデータからそのまま加工するのがスタンダードなんですね。また、精度は不明ながら非常に小さな素材を加工する特殊な加工機や、秋葉原の電気街をそのまま持ってきたかのようなギークな素材室など、くすぐられる場所がいくつもあります。多摩美で工作スタジオを管理する身として感心したのは、非常に綺麗な状態が保たれたまま、ちゃんと“使われている”こと。このへんの舵取りというのは結構難しくて、ルールを厳しくしないと汚れていく一方、逆に厳し過ぎると使われなくなるというジレンマがあります。 MITの場合は細かなルールはゆるいものの、清掃だけは非常に厳しくしているそうです（守られないと出禁）。それでも時折小さな工具は無くなっているようで、管理するスタッフの怒号が飛ぶこともたまにあるとか。このあたりは残念ながら万国共通なんでしょうかね。

昼はMITの大学生協で昼食＋お買い物。アメリカの大学は母校のグッズが豊富で、ペン一本からコートまでMIT印がいっぱいです。それでいてカッコいいデザインの物は多いし、ラルフローレンやチャンピオン等のブランドが制作についていて羨ましい限り。多摩美も美大なんだから、各科で制作された良いものをどんどん商品化して売ったらいいのに・・・。

午後はMITメディアラボの一角にあるHigh and Low Tech Groupを訪問。グループを率いて、自らもLilipadの開発者であるLeah Buechleyさんの開発記を聞きながら、在籍学生とも交流。さすがにアメリカ、みんな自分のプロジェクトをプレゼンするのが積極的です。 MITメディアラボの特徴的なところは、制作環境の充実もさることながら、そこらじゅうで作品が常に起動していて、制作者はいつでも自分のプロジェクトをプレゼンする準備を整えていること。 「スポンサーがいつ来るかわからないから」と言ってましたが、いつでも”臨戦態勢”にあるのは個人的にも見習いたいところです。自分も負けじと彼らにプロジェクトを解説したら、結構な好感触が得られました。

MITのスゴさばかりに目がいきがちですが、日本も環境としては負けていません。秋葉原や東急ハンズ、その他サービス良好なネット通販を考えても、素材の供給源については日本の方が格段に上で、そのあたりは彼らも非常に羨ましがってました。

ハーバードGSDに移って、今度は有名なFablab Houseを制作したDaniel Ibanezさんのプレゼン。プロジェクトそのものからプレゼンまで、隙がなくて脱帽の一言。コンペのレギュレーションに苦闘しつつ、自分達のやりたいことをいかに具体化するかといった話は、どれもダイナミックで刺激的でした。納期を短縮するために使われなくなったロボットアームを中国から安くで購入して加工させたり、フレキシブルな太陽発電パネルを自分たちで開発したり。完全に行動力の賜物といったところですね。上の写真はハーバードGSDのアトリエ。見切れていますが、左側にも同じくらいのスペースが広がっています。全ての学科の学生（600人）がここに自分のスペースを構えて、日々制作しているとのことです。土地があるって羨ましい・・・。

夜はまたMITメディアラボに戻って、在籍している日本人研究員の方々が行っているMedia Bandの収録へ。小生もちょっとだけ出てます。皆さん本当に真剣にクリエイションとFablab Japanの設立について考えてます。

ボストンも残すところあと1日。早いものですが、この調子でバシバシ吸収して帰ろうと思います。

Boston : Day 1

Boston+NY旅行1日目。

午前中はBostonから電車で小一時間ほどの、Rhodes IslandはProvidenceにあるFablabを視察。 AS220という母体のもとで運営されてます。 AS220は最新のデジタルファブリケーションに限らず、活版印刷から食堂まで、およそ文化と名のつくものならなんでもやってそうな組織。貪欲です。

昼食をAS220内のFOO(d) Restaurantでとろうと向かっていたところ、ビルの隙間から巨大なピースを発見。近づいてみたら日本でもおなじみのOBEYでした。 AS220のすぐ真裏にあります。今回案内してくださったShawnに「なんか関係あんの？」って聞いたら、「Shepard Fairlyは20年ほど前のAS220の生徒だったんだ」と。まだピースは新しく、左下のキャプション（？）には2010年8月14とあるのでほんのつい最近のモノ。母校に錦を飾ったといったところでしょうか。

それにしてもこのピースが描かれていたのは銀行の建物の側面・・・。日本だったらありえないだろうなぁと思いながら、“Creative Capital”を名乗るProvidenceの底力を感じます。

午後はBostonに戻り、貧困層黒人街の中にある世界最古のFablabの一つ、 South End Technology Center Bostonを視察。ここはクリエイティブ、というよりエデュケーションにウェイトをおいてて、コンピュータを購入できない地元の黒人たちにとって、デジタルの“入り口”として機能してきたそうです。 “レッスン”ではなく、“クリエイション”で教育を促すところに、成功の鍵がありそう。施設を案内してくれたEd Baffiは、最近Make Magazineでも紹介されていたModkitの開発者。中学高校にも行かず、独学でFablabに携わり、その功績が認められて今年からMITに在籍しているとか。地元の黒人の子供達にとっても彼はヒーローのようです。

どんな機材を使っているか、どんな成果物があがっているかよりも、施設内に自然と漂う“反骨心”。単なる趣味ではなく、自らの生活を向上させるツールとして、地元にしっかり定着しているところが何よりの強みなんでしょうね。

Phantom Limb / Spatial Shift

先日、森美術館で開催中の小谷元彦「幽体の知覚」展に行ってきました。最近の”Hollow”シリーズや、”9th room”も良かったのですが、個人的には”SP2 New Born”シリーズが、展示空間も含めて良かったな、と。

美術館やギャラリーの真っ白な空間を、俗に「ホワイトキューブ」といいますが、”SP2 New Born”シリーズの展示空間はその真逆で、「ブラックキューブ」でした。これはどちらかというと博物館の展示形態に近く、「動物標本」を連想させるこの作品には非常にマッチした設計といえるでしょう。個人的な博物館への興味を抜きにしても、こうした展示を見ると日本の美術の未来についても考えさせられます。

先日、元水戸芸術館学芸員の森司さんとのお話でも非常に興味深かったのですが、いわゆる「箱モノ」としての美術館、それに対する左今のビエンナーレ/トリエンナーレブーム。一人の作り手としては、発表現場の変遷については気を張るところですが、実際のところどうなっていくのだろうか？

自身が帰国子女なので、「ローカル/グローバル」については昔から考えてきたことですが、森さんからも言われてたどり着いた結論としては、「今いる場所がローカル」というものでした。ただ、これは帰国子女という特殊な生い立ち（いずれ特殊でもなくなるでしょうが）がそう思わせるのではなく、流通や移動が一層激しくなるであろう未来においては、いわゆる「地元意識」という考え方自体が「グローバル化」するのではないかと思うのです。だから「地元」という言葉が内包する範囲に留めれば、「＝今いる場所」になるのではないかと。

作品の発表場所も、正直なところ「どこでもいい」のです。もはや芸術や芸術家が「特別」とか「カッコイイ」とされる時代ではなく、どこにでも作家は居て、どこにでも作品が在る。作品とそうでないものの境界が曖昧な未来。サイト・スペシフィックもさらに超えたところとしての単なる「サイト」に。美術館に限らず、商業施設、病院、廃墟、工場、ダム、競馬場、個人住宅・・・、どこに「在って」もいいし、どこが「成って」もいい。人に見てもらってナンボの世界なので、作品単体の魅力ももちろんですが、「集客力」に焦点を当てた時に、「場」についてはまだまだ可能性があるなぁ、と思います。

Theo Jansen + Me

現在日本科学未来館で開催中のテオ・ヤンセン展のアートクロストークに行った際に撮ってもらいました。本人はメチャクチャ気さくなおっちゃんです。

現在「博物学」をサブテーマに制作している自分にとって、テオ・ヤンセンは大いに参考にしている作家さんの一人。展示は主催するフジテレビの、いわゆる「テレビ的なノリ」が強くて好きにはなれませんが、作品自体は本当に揺らぎがない。

Expanded Photo