مونو: کارخانه

شما از اول داشته باشد.

دوره (روز) 11/6، در Nishi Azabu از (چ) 10 / بیست و و نه KREI نرم افزار منبع باز را در یک محل به نام به نمایش گذاشته خواهد شد.

[کارخانه: کارخانه رویداد Nakadai مونو] Nishi-Azabu
تاریخ عضویت: (خورشید) به 11/6 (چ) 10/29 12:00 به 21:00
محل برگزاری: منبع باز KREI: استودیو 2-24-2، Nishi-Azabu، Minato-KU، توکیو
پذیرش:
URL: HTTP :/ / Monofactory.Nakadai.Co.Jp /

از آنجا که این کارگاه در رویدادهای مختلف نمایشگاه برگزار خواهد شد و همچنین، در تیزر کت و شلوار، لطفا به ما بپیوندید.

من فکر می کردم روزی نوشتن، نوشتن و اجازه دهید ما را با یکدیگر یا درهم و برهم.

رویداد به نام "اجلاس فاضلاب صنعتی"، در مدرسه Kaminoge Tama دانشگاه هنر در 9/23 در ماه گذشته برگزار شد. توسط سه را بازیافت اختیار پیمانکاران Nakadai در صورت برگزار شد چرا که این جنبش تبدیل شده است بسیار جالب است، اما من آن را، از دید کلی یک برای اولین بار.

و به عنوان "صنعت بازیافت" یا "مواد زائد صنعتی" می گویند، و یا هر تصویر را داشته باشند؟

(شاید بیش از حد بود) من در اکثر موارد فکر می کنم و یا "بو" و یا "کثیف"، یک تصویر منفی است. پس از آن است که وجود دارد "زباله" شروع به کسی، به یک معنا همه چیز برای مردم در مقابل دقیق محل. من هم احساس می کنید تماس بگیرید تا زمانی که به خصوص.

گیاهی است که شما باید به شما در مورد به دوبار Maebashi Nakadai، تصور من در آن زمان احساس در مقابل دقیق بود زحمت وجود دارد. در گیاه کاملا سازماندهی شده و شکنش است استودیو Yohodo از من مجهز شده، و یا بوی نامطبوع و بزرگ است. منسجم برای تمیز کردن مانند یک کوه، و شما ندیده ·. به صداقت، اگر شما در دید هیجان زده و ساختن چیزهایی است که مردم نمی "احتیاط" است.

"هیچ زباله دفع زباله Nakadai وجود دارد"

چیز است: در این وب سایت کارخانه، این حکم قابل توجه است. و "زباله" برای بسیاری از افراد وجود دارد: "دور انداختن"، نه "چه چیزی برای جمع آوری." اگر شما از طرف به بهبود نگاه کنید، تبدیل به "دارایی" به جای زباله "آن. پروژه مونو و Nakadai: کارخانه یک پروژه یا ایده چگونه به کار "= دارایی های مادی و اجتماعی" است که، ما در حال حاضر است. در "اجلاس فاضلاب صنعتی"، محصول کار می کند و شده است با استفاده از مواد Nakadai به نمایش گذاشته شده است. مشارکت از طیف گسترده ای از دانش آموزان حرفه ای، از FabLab نیز برگزاری کارگاه بودند، بسیاری از بازدیدکنندگان با وجود فقط یک روز وجود دارد. "همه چیز: Nishi Azabu کارخانه Nakadai رویداد کارخانه« نمایشگاه را انتخاب کنید که به مدت یک هفته برگزار خواهد شد.

NDE، به دنبال خرید و فروش با اجتماعی و مادی، به عنوان خالق انسان.

هنگامی که شما را به چیزی در کار است، تقریبا بدون استثنا "تصویری از هدف های آینده" است. تراز مواد مورد نیاز، قرعه کشی طرح یا نقاشی، در برخی موارد برای به دست آوردن فن آوری به طور همزمان، آن را به سوی یک هدف مشترک است. در این پروژه، "مواد قبل از" به معکوس وجود دارد. "ساخته شده از پسماندهای در یخچال" اگر شما در غذا مقایسه، "بر اساس دستور غذا را به" سابق، دومی یا احساس. شما نمی توانید درک و احساس به نام "باقی" است، خواسته مهارت های پخت و پز و افکار، و نه یا نه آن دومی است.

با نگاهی به گذشته، در آموزش و پرورش اساسی هنر است، اما به منظور محدود کردن ابزار و مواد به معنای متعارف است. آیا می شود مانند یک نما به تدریج از آنجا گسترش یافت، آزاد تفکر و راه را برای تولید در نهایت. با این حال، ابزار و مواد مورد استفاده در آموزش و پرورش پایه برای مبتدیان به خودی خود یک "مبتدی" تنها چیزی است. همانطور که در ابتدا نوشتم، اما فقط "مواد ندیده است." ظرافت پر از گونه های نادر، پس به صحبت می کنند، تنها راه به یخچال صنعتی پیشرفته است. اگر شما علاقه مند به چه معنا هستند و به غلغلک، مقدار مشخصی از دانش و فن آوری. چلنجر (Challenger) از رابطه عادلانه از یکدیگر است. من لذت بردن از هر دو "چالش" و "بازگشت به منشاء"، و آن پروژه نادر است.

البته، این پروژه در نظر گرفته شده است به شکل یک "جامعه بسته" برای متخصص. اگر علاقه مند و کمی شانس است که در برخورد با مواد متخصص حتی برای مبتدیان به لذت قرار است. برخی از افراد باید شروع messing اطراف با مواد و ایده هایی که حرفه ای هستند. من فکر می کنم این پروژه آماده چنین آزمایش های روح.

نیویورک: روز 3

روز 6 SL بوستون + NY (آخرین روز)

در آخرین روز از این سفر در اوایل چیزی. با تشکر از آقای تاناکا، است که هماهنگ SFC خانواده Kubota مهمتر از همه، همراه، خانواده Furuya، آقای یاماموتو، Hiramoto کان،-کان Iwaoka، کان Kawana، و کان عرض جزیره. با تشکر از همه، بسیار متراکم در سفر بود. با همان احساس قدردانی می کند، حتی بسیاری از مردم در طول مسیر ملاقات کرد را تحمل نمی کند.

خوب، برای اولین بار روز گذشته از موزه هنر متروپولیتن (MET). من تا به حال می دانند، هنوز هم نمایشگاه مقدار بسیار زیادی است. من فکر می کنم به اندازه کافی نیست و یا نه چندان دور از آن روز من مشغول تماشای با دقت 1 به یک، حتی یک ماه. مانند موزه تاریخ طبیعی، همچنین به طور گسترده ای متفاوت است با توجه به فضای داخلی نیز نشان. بالا کشیدن یک حرکت تند و سریع است. برجسته، در این موزه است در سمت شمال قرار گرفته است معبد دندو ~ uru . مانند معبد از دوره امپراتوری روم شده است تا فضای زیادی پرداخت می شود آن را نیز به استقرار در مقیاس کشیده، حتی. خنده welled بیش از حد غلبه کردند. تنها به نام "موزه هنر" وجود دارد، اما تنها نمایشگاه هنر، البته، طعم آن کمی متفاوت است با به اصطلاح موزه هنر، ژاپن، در یک مفهوم نزدیک به موزه کاملا محتوا است.

بعد از ظهر به موزه گوگنهایم. در اینجا فرانک لوید رایت طراحی موزه خود را برجسته و مهم نیست چقدر شما را در آن نگاه کنید. نقاشی امپرسیونیسم و ​​کوبیسم گرا نمایشگاه اصلی است. من شخصا ترجیح می دهند نقاشی از کاندینسکی و دوشان، بیش از حد قدرت به ساختمان هنوز هم وجود دارد.

میدان تایمز به خیابان پنجم، پس از گم شده فروشگاه اپل در نیویورک و پس از آن متوقف شده است. حادثه در اینجا.

عکس از: F-بوگی

(از اینجا در فرم مکالمات)، دوره شما واقعا، از گرفتار شدن توسط سه نفر را به سیاه و سفید در نیویورک

NA "یویو، سی دی" "بده به من!" کردم
"من، آنچه، لفاف من؟"
"من به اینجا آمدند من می دانم که از کجا؟" NA
"من توکیو" من
"من ~~ آه!! Tokyoooo!! نام و نام خانوادگی خود را؟" NA
"من Keisuke" من
"اوه" NA
"من Keisuke بود. K · S · K.
NA "OK، یافت می شود. K-بوگی بله، اسم تو!"
"من ..."
"من قصد دارم به ثبت نام در یک سی دی!" NA
"من آیا به اندازه کافی مشهور را امضا کنید، (~ مشاهده معروف)
NA "خوب من (دروغ)
"من هم بکنم" NB
"آیا 20 دلار را فشار دهید، کوپن CD2" NA
"آه؟"
"من 20 دلار کوپن CD2" NA
"بگو شوخی،" من
"من از چه این پسر رئیس و خواهیم" NB
رئیس "هوش مصنوعی، من رئیس"
(باس می تواند در حال حاضر نادیده گرفته شده است)
"(بررسی پشت سی دی) و ~؟ واقعا نمی شامل آهنگ" من
"البته!" N-A + B
"من می گویند، آن را به 5 دلار از تخمک گذاری (NB) من (NA) به شما اجازه خرید شما."
NA "! 10 دلار را بیش از حد ارزان؟ متعجب من آن را ندارد!"
"من نیز شما ثبت نام؟ NB
"چه شما (NB) - من می پرسند که چرا؟" من
توجه: "آره، خوب، من تا ...
"$ 5، بلکه فناوری اطلاعات (NA) است." من
NA: "اوه ~، چشم برنامه ..."

معامله ورق CD1 خوب KU و 5 دلار با آنها مانند این. رئیس از رمز و راز من طولانی نیست آینده بعد از همه چیزی است. من در حال حاضر بپرسید.

کلیپ صوتی: ادوبی فلش پلیر (نسخه 9 یا بالاتر) مورد نیاز برای پخش این کلیپ های صوتی دانلود آخرین نسخه شما نیاز به جاوا اسکریپت را در مرورگر خود فعال کنید.

باید چه کار کنم فکر می کنم آره، خوب، صدا است که آن را وارد منظمی، و من خرید این آلبوم زیرزمینی آهنگ این است که کمی بیش از ¥ 4oo (22 آهنگ). ما که Meruado نیز ذکر شده به هیئت مدیره، اجازه درک کنند که آنها صاحب فعالیت های تبلیغاتی چه. از آنجا که شما به نام (؟) آدا خوشبختانه Tokayuu، K-بوگی (skit را آغاز کرده اند) آیا می خواهید به من و ارسال آن به نام که ریمیکس است. اگر شما فکر می کنید که NY مکه عملکرد خیابانی است. تشویق از نواختن ارگ در اطراف یک مدرسه ابتدایی در پسر متعالی محل در مورد مترو، هر کسی که پول را در یک جعبه قرار داده شده بود و روز دیگر. سرسختانه برای گرفتن یک سرنخ است و آنها نیز به اولین. من عاشق Hashikure آب و هوایی از موسیقی، و حتی ارادتمند شما مثبت است. در ضمن، اثر متقابل این داستان واقعی در واقع، لطفا پاسخ خود را در اختیار عزیزان را بدون مرجع: من که به خوبی، به طوری که ممکن است "فقط خوش شانس"، همان چیزی که وقتی رفتن می شود.

خب، شام در پایان از سفر به ویتنام رستوران در شهر چین. غذاهای آسیایی به جز مواد غذایی ژاپن، بسیاری از مکان نزدیک به طعم خوشمزه محلی بسته در فروشگاه از ژاپن وجود دارد. در طعم وحشی بیش از غذا خوردن در ژاپن، همچنین می توانید یک تصور مطلوب بود.

پایان سفر به ساختمان امور خارجه امپراطوری من نمی تونم بیدار بشم و حتی بهتر. همچنین ساختمان به نمایندگی کینگ کنگ نیویورک بالا رفت. اما به هر حال آن را سرد بود، در طبقه 86 است، در بالکن تبدیل شده است. از نظر باد در مقیاس بزرگ به نام "برو ~ O ~ O ~ O" شب نیویورک از شکاف از نگاه نرده آهن نگاه خوب خام (تصویر بالا).

در پایان این سفر شش روز از بوستون + NY. من نوشت: گزارش یک روز در تلاش برای انتقال بسیاری از مسائل را تا آنجا که امکان داشته باشد، قسمت های زیادی است که نمی تواند با هم هر کمی وجود داشت. در عوض، که بیشتر در تجمع چنین شده است در اصل به طور خلاصه، تنها نکات برجسته در شخصیت نوشته شده است. شاید حتی سفر زندگی مانند.

بوگی K در میدان تایمز (عکس F بوگی)

نیویورک: روز 2

روز 5 مسافر بوستون + NY

امروز به موزه تاریخ طبیعی آمریکا شده اند در انتظار است. شماره 1 امکانات مثل یک کودک، دارای پیامدهایی برای شخصیت خود را قابل اعتماد است. شهر فرنگ پستاندار از تعدادی از عکس نهنگ آبی رنگ در نمونه های اسکلتی پویا دایناسورها، زندگی، اندازه، و هیروشی Sugimoto گرفته شده است. همه افسون دلتنگ وجود دارد، در حال حاضر به دنبال در عین حال می کنید خسته شده است.

به غیر از مقیاس و جمع آوری، موزه ژاپن به عنوان فکر می کنم مطلوب در مقایسه با اروپا و ایالات متحده در بخش اصلی است. در این موزه احساس یک تفاوت بزرگ نسبت به اروپا و ایالات متحده تا به عقب. من تمایل به رفتن به چشم به خودی خود یک نمایشگاه موزه و می گویند، تصور فیزیکی از محل به تماشای بلافاصله، یک موزه خوب و تاکید بر "زمینه" و نه وجود دارد.

همراه و یا در صورتی که تصویر از زمان و مکان از همه غرفه ها نشات گرفته است، اصلی بود. به یک معنا، شما می توانید که تعجب آور است، و می گویند که تجهیزات برای تولید "فانتزی" در این موزه است که در همان زمان. استیک را به فضای نمایشگاه به عنوان یک اثر هنری، و نیز فضای نمایشگاه موزه را انتخاب کنید. ساده است و به همین ترتیب. و تنظیم نورپردازی، نما، بلکه نمایشگاه های متناسب با رتبه "تزئین" مهم است، این نقطه است، بسته به نظر شما تا به طور کامل نسبت به موزه شده است، یکسان نیست. صحبت از داره بد، سفید مکعب فضای نمایشگاه را انتخاب کنید نه کار این است که "امن" است، با توجه به نمایشگاه داخلی موزه، که خوب یا بد است، به طوری که در سمت چپ و راست از معماری، برنامه ریزی بسیار دقیق لازم است آن طور که باید. موزه تاریخ طبیعی آمریکا، تفاوت بین درون هر اتاق، مانند ساختمان ها مثل جانوری که سر شیر و بدن ببر ودم مار داشته است. برای اولین بار، من فکر می کنم احساس می کنم من می توانم یک "پس زمینه" از نمایشگاه رسمی از این شرایط انجام دهید درست است.

جالب بود، آن را با توجه به محتوای آن است که "زشت" داره مدیر نمایشگاه. تولید اصلی این است که یک زمینه کامل احساس واقعیت، جرات "زشت" به انجام این کار است. بلکه تخیل از دیدگاه طرف متورم می شود. قضاوت، در موزه ژاپن تا به حال دیده می شود.

از سوی دیگر، اتاق را برای چگونگی انجام این کار مدیر موزه هنر را می توان معرفی نیز وجود دارد، من فکر کردم هر دو. من از ژاپن به عنوان یک راه برای بالا بردن سطح موزه دشوار به رقابت در حجم در عین حال، اگر چنین معرفی مناسب ترین وجود دارد فکر می کنم. پس "تاریخ طبیعی" محتوا نیز به عنوان یک هنر خوب باشد؟

فردا گوگنهایم و مت. من به دنبال به جلو به اینجا.

نیویورک: روز 1

4 روز سفر بوستون + NY

در اوایل صبح، به لا ها Guardia فرودگاه نیویورک از فرودگاه لوگان بوستون. کمی متزلزل بود، فوری.

با پای پیاده به صفر زمین در حال حاضر در هتل در مقابل کابین MSG زرد، هنگامی که وسایل. کاملا از راه دور وجود دارد، چرخش انرژی در این شهر خواهد بود تاریخ به نور است. کلان شهر توکیو نیز کمتر نیست، این انرژی چیز از نوع دیگری است. نمی دانم و یک صحنه نیست، شما می دانید کسی جز «چیز» است.

در حالی که در وسط ناهار، در صفر زمین از طریق چلسی، روستای گرینویچ، سوهو می رسند. گاهی اوقات صعود به عنوان یک کودک "که" ساختمان Tsukisasara بزرگ، و نه حتی آسمان. من شخصا، گریان کم شد. همچنین بیش از 10 سال و در سراسر پر جنب و جوش بازسازی در واقع، با تکیه بر اب از دهان تراوش شدن قفسه (شده اند در زمان حادثه با ورود به فروشگاه تزئین شده وقتی که من وارد اتاق ناهار خوری در این نزدیکی، یک افسر پلیس از گرد و خاکی احساس می کنم جای زخم ها در عکس پایین باقی می ماند)، قلب است. توسعه مجدد برای هزاره برج مشهور است، به احتمال زیاد در سایت و همچنین بناهای تاریخی قطره آبشار از چهار طرف ساخته شده است. به احتمال بسیار زیاد است که تقلید مربع وضعیت با یک سوراخ خمیازه پس از حادثه، شاید.

MoMA دور در مترو به صفر زمین. من هم به تماشای به آهستگی تأسف است، تعدادی از نمایندگان به کار می کند به اندازه کافی به تصویر فورا "پرچم" جسپر جانز، "سوپ کمپبل" از اندی وارهول، از جمله "اقدام نقاشی" از جکسون پولاک، از کلمه کلیدی ما است. شخصا منطقه معماری و طراحی واقعا جالب بود. مدل گنبد و نقاشی های معماری، که نمره از قفس جان فولر Buckminster به نمایش گذاشته شده، به یک تحقیق دانشجویی بود. "به نظر می رسد" بسیار خوب (چشم عکس از خود را به انگشت وسط شهر ممنوعه، کاخ سفید، برج ایفل، مونا لیزا) این کار هوش مصنوعی Weiwei جالب بود. صحنه هنر در ایالات متحده احساس می کنم یک جنبه قوی عاطفی از اروپا باشد. آثار بسیاری با برخورد با جنسیت و سیاست، بنابراین uke از شهروندان خود وجود دارد.

همانطور که می توان از MoMA در پایان، خرید (دومین کتاب در فروشگاه این زمان رانده معماری Sketchbooks کتابی به نام، در ژاپن منتشر شد اما نمی باشد). هر دو به دلیل وزن، من نه به چمدان با وزن بیش از حد نگران است.

در کنار این آخر هفته بود آلستار آخر هفته NBA. وقتی که من با شاهد است، اما به جای آپارتمان، Enthusiasm (شوق)، توجه در ایالات متحده به طور معمول است.

Boston : Day 3

Boston+NY旅行記3日目（Boston最終日）

Boston滞在最終日は概ね自由行動。ホテルのロビーに集合してからMITへ。 1,2日目とはうって変わって、寒風吹きすさぶBostonらしい冬の1日。

まずはEero Saarinenが設計した大学構内にあるチャペルへ。壁面が波打ったレンガ造りの、アンティークさと現代っぽさがうまく融合した建築。結婚式などでは建物外周に水を張って、壁面の明かりとりからゆらゆらとした反射光が差し込む様になっています。備え付けのオルガンを使って久保田先生が即興ライブをする豪華なひととき。

次は教会から北にある、学生自身が運営するFablabの工作室へ。町工場などから使われなくなった工作機械を引きとって、自分たちで管理・運営しています。こちらは設備こそ少々劣るものの、メディアラボの工作室以上に活気のある、よく使い込まれた工作室でした（それでもウォーターカッターなどがあるんですが）。印象的だったのは、たまたまその時にCNCフライスを使っていた学生の作業時のこと。通常、CNCフライスはマニュアル（ハンドル）かオート（NC）を切り替えて使いますが、その学生は謂わば「半自動」で使っていました。 X軸ハンドルをクルクル回して、その回転速度に合わせて切削プログラムが進行する、といった具合でしょうか。色々説明をしてくれたスタッフさんに聞いたら、“Track Mode”という特殊なモードだそうで、素材や刃の太さ、切削形状を見ながら自分で速度をコントロールできるので、一番最初のテストモデルを作るときによく使われるそうです（それで上手くいけば後は全自動で）。日本のCNCフライスにもあると思いますが、マニュアル/オートをつなぐ格好のシステムがしっかり使われています。

次は、そこから更に北にあるMITミュージアムへ。今年はMIT設立150周年だそうで、その間にMITで研究・開発された全てのものが展示されていました。 Polaroidや各種ロボット、超高精細ホログラム、Intelのチップ・LSIのウェハース等々・・・。面白かったのは、 Arthur Gansonというキネティックアーティストの作品展示。ティンゲリーの影響が色濃く残るフォルム、ゆったりとしたリズムに、ウィットに富んだ構成が素晴らしい。ハイテクが印象のMITで、まさかこんな作品群が見られるとは思いませんでした。

昨日行きそびれたハーバードの生協に寄ったあとは、MITのStata Centerへ（写真上）。設計はFrank Gehryによるもので、講義などに使われているそうです。エントランスにはアニッシュ・カプーアの最新作があり、建物全体も荒川修作の“天命反転シリーズ”を彷彿させる迷路のような構造。自分が今どこにいるのか全くわからず、慣れるのにも時間がかかりそうです。

夜はとうとうBoston名物のロブスターを堪能。エビで腹が膨れるなんてことはそうそうありませんが、決して大味ではなく食べごたえ抜群です。

Boston : Day 2

Boston+NY旅行2日目。

今日は主にMITメディアラボとハーバードGSD（Graduate School of Design）に。午前中は、世界各地に点在するFablabのグローバル・マネージャー Sherry Lassisterさんに、MITメディアラボ内の案内をしてもらいながらFablabに関するちょっとしたレクチャー。

MITメディアラボの施設はとにかく“圧巻”の一言。工作室ひとつとってもレーザー加工機や3Dプリンターはもちろん、ウォーターカッターや6軸CNC、巨大なShopBot CNCなど、多摩美にも欲しい機材がひと通り全てあります。各種のNCマシンの豊富さから見てとれるように、やっぱりデジタルデータからそのまま加工するのがスタンダードなんですね。また、精度は不明ながら非常に小さな素材を加工する特殊な加工機や、秋葉原の電気街をそのまま持ってきたかのようなギークな素材室など、くすぐられる場所がいくつもあります。多摩美で工作スタジオを管理する身として感心したのは、非常に綺麗な状態が保たれたまま、ちゃんと“使われている”こと。このへんの舵取りというのは結構難しくて、ルールを厳しくしないと汚れていく一方、逆に厳し過ぎると使われなくなるというジレンマがあります。 MITの場合は細かなルールはゆるいものの、清掃だけは非常に厳しくしているそうです（守られないと出禁）。それでも時折小さな工具は無くなっているようで、管理するスタッフの怒号が飛ぶこともたまにあるとか。このあたりは残念ながら万国共通なんでしょうかね。

昼はMITの大学生協で昼食＋お買い物。アメリカの大学は母校のグッズが豊富で、ペン一本からコートまでMIT印がいっぱいです。それでいてカッコいいデザインの物は多いし、ラルフローレンやチャンピオン等のブランドが制作についていて羨ましい限り。多摩美も美大なんだから、各科で制作された良いものをどんどん商品化して売ったらいいのに・・・。

午後はMITメディアラボの一角にあるHigh and Low Tech Groupを訪問。グループを率いて、自らもLilipadの開発者であるLeah Buechleyさんの開発記を聞きながら、在籍学生とも交流。さすがにアメリカ、みんな自分のプロジェクトをプレゼンするのが積極的です。 MITメディアラボの特徴的なところは、制作環境の充実もさることながら、そこらじゅうで作品が常に起動していて、制作者はいつでも自分のプロジェクトをプレゼンする準備を整えていること。 「スポンサーがいつ来るかわからないから」と言ってましたが、いつでも”臨戦態勢”にあるのは個人的にも見習いたいところです。自分も負けじと彼らにプロジェクトを解説したら、結構な好感触が得られました。

MITのスゴさばかりに目がいきがちですが、日本も環境としては負けていません。秋葉原や東急ハンズ、その他サービス良好なネット通販を考えても、素材の供給源については日本の方が格段に上で、そのあたりは彼らも非常に羨ましがってました。

ハーバードGSDに移って、今度は有名なFablab Houseを制作したDaniel Ibanezさんのプレゼン。プロジェクトそのものからプレゼンまで、隙がなくて脱帽の一言。コンペのレギュレーションに苦闘しつつ、自分達のやりたいことをいかに具体化するかといった話は、どれもダイナミックで刺激的でした。納期を短縮するために使われなくなったロボットアームを中国から安くで購入して加工させたり、フレキシブルな太陽発電パネルを自分たちで開発したり。完全に行動力の賜物といったところですね。上の写真はハーバードGSDのアトリエ。見切れていますが、左側にも同じくらいのスペースが広がっています。全ての学科の学生（600人）がここに自分のスペースを構えて、日々制作しているとのことです。土地があるって羨ましい・・・。

夜はまたMITメディアラボに戻って、在籍している日本人研究員の方々が行っているMedia Bandの収録へ。小生もちょっとだけ出てます。皆さん本当に真剣にクリエイションとFablab Japanの設立について考えてます。

ボストンも残すところあと1日。早いものですが、この調子でバシバシ吸収して帰ろうと思います。

Boston : Day 1

Boston+NY旅行1日目。

午前中はBostonから電車で小一時間ほどの、Rhodes IslandはProvidenceにあるFablabを視察。 AS220という母体のもとで運営されてます。 AS220は最新のデジタルファブリケーションに限らず、活版印刷から食堂まで、およそ文化と名のつくものならなんでもやってそうな組織。貪欲です。

昼食をAS220内のFOO(d) Restaurantでとろうと向かっていたところ、ビルの隙間から巨大なピースを発見。近づいてみたら日本でもおなじみのOBEYでした。 AS220のすぐ真裏にあります。今回案内してくださったShawnに「なんか関係あんの？」って聞いたら、「Shepard Fairlyは20年ほど前のAS220の生徒だったんだ」と。まだピースは新しく、左下のキャプション（？）には2010年8月14とあるのでほんのつい最近のモノ。母校に錦を飾ったといったところでしょうか。

それにしてもこのピースが描かれていたのは銀行の建物の側面・・・。日本だったらありえないだろうなぁと思いながら、“Creative Capital”を名乗るProvidenceの底力を感じます。

午後はBostonに戻り、貧困層黒人街の中にある世界最古のFablabの一つ、 South End Technology Center Bostonを視察。ここはクリエイティブ、というよりエデュケーションにウェイトをおいてて、コンピュータを購入できない地元の黒人たちにとって、デジタルの“入り口”として機能してきたそうです。 “レッスン”ではなく、“クリエイション”で教育を促すところに、成功の鍵がありそう。施設を案内してくれたEd Baffiは、最近Make Magazineでも紹介されていたModkitの開発者。中学高校にも行かず、独学でFablabに携わり、その功績が認められて今年からMITに在籍しているとか。地元の黒人の子供達にとっても彼はヒーローのようです。

どんな機材を使っているか、どんな成果物があがっているかよりも、施設内に自然と漂う“反骨心”。単なる趣味ではなく、自らの生活を向上させるツールとして、地元にしっかり定着しているところが何よりの強みなんでしょうね。

Phantom Limb / Spatial Shift

先日、森美術館で開催中の小谷元彦「幽体の知覚」展に行ってきました。最近の”Hollow”シリーズや、”9th room”も良かったのですが、個人的には”SP2 New Born”シリーズが、展示空間も含めて良かったな、と。

美術館やギャラリーの真っ白な空間を、俗に「ホワイトキューブ」といいますが、”SP2 New Born”シリーズの展示空間はその真逆で、「ブラックキューブ」でした。これはどちらかというと博物館の展示形態に近く、「動物標本」を連想させるこの作品には非常にマッチした設計といえるでしょう。個人的な博物館への興味を抜きにしても、こうした展示を見ると日本の美術の未来についても考えさせられます。

先日、元水戸芸術館学芸員の森司さんとのお話でも非常に興味深かったのですが、いわゆる「箱モノ」としての美術館、それに対する左今のビエンナーレ/トリエンナーレブーム。一人の作り手としては、発表現場の変遷については気を張るところですが、実際のところどうなっていくのだろうか？

自身が帰国子女なので、「ローカル/グローバル」については昔から考えてきたことですが、森さんからも言われてたどり着いた結論としては、「今いる場所がローカル」というものでした。ただ、これは帰国子女という特殊な生い立ち（いずれ特殊でもなくなるでしょうが）がそう思わせるのではなく、流通や移動が一層激しくなるであろう未来においては、いわゆる「地元意識」という考え方自体が「グローバル化」するのではないかと思うのです。だから「地元」という言葉が内包する範囲に留めれば、「＝今いる場所」になるのではないかと。

作品の発表場所も、正直なところ「どこでもいい」のです。もはや芸術や芸術家が「特別」とか「カッコイイ」とされる時代ではなく、どこにでも作家は居て、どこにでも作品が在る。作品とそうでないものの境界が曖昧な未来。サイト・スペシフィックもさらに超えたところとしての単なる「サイト」に。美術館に限らず、商業施設、病院、廃墟、工場、ダム、競馬場、個人住宅・・・、どこに「在って」もいいし、どこが「成って」もいい。人に見てもらってナンボの世界なので、作品単体の魅力ももちろんですが、「集客力」に焦点を当てた時に、「場」についてはまだまだ可能性があるなぁ、と思います。

Theo Jansen + Me

現在日本科学未来館で開催中のテオ・ヤンセン展のアートクロストークに行った際に撮ってもらいました。本人はメチャクチャ気さくなおっちゃんです。

現在「博物学」をサブテーマに制作している自分にとって、テオ・ヤンセンは大いに参考にしている作家さんの一人。展示は主催するフジテレビの、いわゆる「テレビ的なノリ」が強くて好きにはなれませんが、作品自体は本当に揺らぎがない。

Expanded Photo